Warning: Declaration of YOOtheme\Theme\Wordpress\MenuWalker::walk($elements, $max_depth) should be compatible with Walker::walk($elements, $max_depth, ...$args) in /home/vitami96/public_html/anjazerrouk.nl/wp-content/themes/yootheme/vendor/yootheme/theme-wordpress/src/MenuWalker.php on line 8

Ik heb het gewoon gedaan…

kwantumfysica

Het is zondagochtend 6.00 uur en ik kan niet meer slapen. Ik ben bijna euforisch, want ik heb het gewoon gedaan. Ik heb gesproken op een event waar ik mijn proces van persoonlijke groei heb gedeeld en hoe ik dit met behulp van de kwantumfysica heb gedaan (en nog steeds doe).

Waar ik het meest trots op ben, is dat ik al dat getetter in mijn hoofd heb genegeerd en mijn gevoel ben gevolgd. Ik voel al heel lang dat ik meer wil gaan spreken, maar wist niet goed of dit nu gedreven was vanuit mijn hoofd (meer ‘gezien’ worden o.i.d.) of gedreven was vanuit mijn hart.

Delen over kwantumfysica is mijn pad

Nu weet ik het zeker…het is ingegeven door mijn hart. De nacht voor de presentatie heb ik geslapen als een roos, terwijl ik altijd redelijk slecht slaap. Vervolgens merkte ik dat ik helemaal niet zo zenuwachtig was als ik dacht dat ik zou zijn. Ik betrapte mezelf erop dat als mensen aan me vroegen hoe het ging in de aanloop naar de presentatie, merkte ik telkens dat ik automatisch begon te vertellen hoe zenuwachtig ik was, maar mijn gevoel zei eigenlijk wat anders. Mijn patroon kickte in, terwijl het niet meer de werkelijkheid is, want de werkelijkheid is dat de kriebels meer te maken hadden met het ‘zin hebben in’ dan ‘ik moet iets doen wat ik spannend vind’.

In de 1,5 uur durende autorit voelde ik me (tegen verwachting in) ook helemaal niet zenuwachtig. Sterker nog, het voelde alsof mij niets kon gebeuren want ik móest daar zijn. Ook daar aangekomen merkte ik dat ik helemaal in mijn element zat en helemaal niet zo zenuwachtig was, alleen gezond gespannen. Maar toen mijn presentatie werd ingeleid met een liedje van 3 minuten waarbij iedereen stil was, gierde de spanning door mijn lijf.

In de aanloop naar deze dag en de dag zelf, heb ik een aantal inzichten gehad.

#1 De voorbereiding

Ik merk dat ik wat moeite had met ‘loslaten’. Ik had mijn verhaal eerst uitgewerkt op papier omdat ik wilde weten hoeveel tekst ik nodig had voor 30-45 minuten spreektijd. Vervolgens werd ik daar heel onrustig van. Ik ben voor een camera gewoon gaan praten en vervolgens heb ik dit aan een vriendin laten zien of het een begrijpelijk verhaal is. Dit ben ik vervolgens uit gaan werken en heb per thema een kaartje gemaakt met een mindmap erop.

Maar…toen ik dit vervolgens een aantal keer voor de spiegel ging oefenen, merkte ik dat mijn verhaal iedere keer anders was. Op een gegeven moment heb ik met mezelf afgesproken ‘het komt zoals het komt’. Ook anderen zeiden me ‘op dat moment stroomt het juiste door je heen’, maar toch vind ik het nog lastig om (voor mijn gevoel) niet perfect voorbereid te zijn. Maar als ik dat wel had gedaan was het waarschijnlijk een ingestudeerd verhaal geworden en dat was het nu niet.

#2 Invullen en aannames

Het tweede inzicht is dat ik vaak dingen invul en aannames doe. Er was een vrouw in het publiek die me al eerder was opgevallen, omdat ze op mij overkwam als heel kritisch. Gedurende mijn presentatie keek ik een aantal keer naar haar en zag haar met een stoïcijns gezicht zitten. Die vindt het helemaal niets, dacht ik. Na afloop kwam ze naar me toe en gaf me een heel mooi compliment over hoe ze had genoten. Niet alleen van mijn verhaal maar ook van mij als mens en hoe ik vanuit verbinding een oprecht verhaal had neergezet. ‘Dit moet je echt blijven doen’, ‘en dit zeg ik niet tegen iedereen hoor’, voegde ze er nog aan toe.

Een tweede aanname was dat ik dacht dat ik iets minder op mijn plek zou zijn tussen de andere sprekers, omdat ik nu eenmaal een wetenschapper ben en de wetenschappelijke kant van spiritualiteit belicht terwijl de anderen dit veel meer vanuit een gevoel deden. Toen ik de anderen sprekers had gehoord, merkte ik dat onze verhalen goed op elkaar aansloten. We vertelde in de kern allemaal hetzelfde maar vanuit een andere invalshoek. Maar….de stem in mijn hoofd vond dat ik toch té wetenschappelijk was misschien. Aan het eind vertelde iemand mij dat het zo goed was dat er eindelijk eens iemand kwam die het meer wetenschappelijk weet te onderbouwen, want ‘dat was nodig’.

#3 Kwantumfysica

Het derde inzicht was dat ik nog meer mag gaan delen over de kwantumfysica. Ik heb namelijk in een korte tijd veel positieve reacties ontvangen over blogs en video’s die ik deel als het gaat over kwantumfysica. De gemene deler in deze reacties is dat ik zo duidelijk en makkelijk vertel over de kwantumfysica en dat ik het voor anderen heel begrijpbaar maak. Zelf vind ik, mijn innerlijke criticus vooral, dat ik daar maar niet teveel over moet delen, want er is nog zoveel te leren. Ergens merk ik dat ik toch nog het gevoel heb dat ik eerst een expert moet zijn en dat ik dan pas naar buiten mag treden, terwijl dit helemaal niet waar is. Dit heb ik in een eerdere blog ook al beschreven.
Maar in de praktijk heb ik natuurlijk ook een kwantumsprong gemaakt van de clown in het circus van een ander, naar de vrije artiest op mijn eigen podium.

#4 Beeld van jezelf

Ik kwam ook tot de conclusie dat ik heel anders over mezelf dacht dan dat anderen deden. Ik ben nogal bewegelijk, ook met mijn handen. Daarnaast praat ik ook redelijk snel als ik ergens enthousiast over ben. Ik merkte dat ik 2 keer bijna mijn verhaal kwijtraakte en alhoewel ik me snel herpakte, tetterde de stemmen in mijn hoofd al meteen dat ik onprofessioneel en warrig overkwam. Achteraf bleek dus bijna niemand dit gemerkt te hebben en gaven aan dat ik juist zo aangenaam was om naar te luisteren omdat ik zo enthousiast overkwam en zo mooi met mijn handen mijn woorden kracht bijzette.

Grootste inzicht

Maar mijn grootst inzicht is toch echt dat ik niet meer zo vaak hoef te luisteren naar de stemmen in mijn hoofd. Want deze stemmen komen vaak vanuit een geconditioneerd gedrag bovendrijven, maar mijn lijf luistert er al niet meer naar. Mijn lijf gaf me namelijk heel duidelijk het signaal dat ik dit behoorde te doen. Door mijn ‘zorgen’ liefdevol toe te spreken, worden ze echt minder.

Dus vanaf nu ga ik nog meer delen over mijn proces en de kwantumfysica. En ik heb ook besloten dat ik een driedelige videoserie op ga nemen waarin ik je meeneem in het proces van creatie. Of dit nu een nieuwe baan, relatie of succesvol bedrijf is, maakt niet uit. De stappen zijn overal toe te passen. Wil je op de hoogte blijven, schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief.

dromen, kwantum, kwantumveld, persoonlijke groei

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.